เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 ข้าจะไปหรือไม่ ให้เจ้าเลือก
“ไม่มีอะไร” เหมยเหลียงอวี้ตอบส่ง ๆ ทว่าสายตายังไม่ละไป
อวี๋ซุ่ยเดินไปด้านข้าง ย่อตัวลงมองศพจี้ซูเหยียนที่ถูกนำกลับมา ร่างของเขาหดเหี่ยวจนยับย่น ดูคล้ายศพแห้ง ทว่าบางเบายิ่งกว่าศพแห้ง ราวกับกระดูก เนื้อ และเลือดถูกบดป่นจนปะปนกัน แล้วฉาบเป็นแผ่นกระดาษ ยังพอจำเค้าใบหน้าได้เลือนราง
นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นคนเป็นถูกสูบพลังชีวิตไปทำเป็นยันต์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจี้ซูเหยียนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฮูหยินซู่ ทั้งยังได้รับคำสั่งให้มาสังหารนาง
อวี๋ซุ่ยกำลังพินิจดูอย่างละเอียด
ภายในห้องเงียบลงอีกครู่หนึ่ง
เหมยเหลียงอวี้ถอนสายตาแล้วเดินไปหาศิษย์น้องหญิง ครั้นเดินไปถึงจึงเห็นอวี๋ซุ่ยกำลังใช้สองมือเท้าคาง จ้องยันต์อาคมหนังมนุษย์ของคนผู้นั้นอย่างตั้งใจ
ยันต์อาคมที่สำนักเต๋าใช้สังหารคนมีรูปลักษณ์ชวนขนลุกไม่น้อย ทั้งประหลาดและบิดเบี้ยว คนทั่วไปแค่มองนานหน่อยก็รู้สึกเย็นวาบในใจแล้ว
เหมยเหลียงอวี้พิงโต๊ะ ยืนก้มมองอวี๋ซุ่ยแล้วถามนางว่า “เจ้าจ้องเขาอยู่นานถึงเพียงนี้ แต่กลับไม่กลัวเลยสักนิด”
อวี๋ซุ่ยเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง “เหตุใดต้องกลัวด้วย?”