เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 หนานกงซุ่ยมีความสุขก็พอแล้ว
อวี้ซุ่ยไม่คิดเลยว่าทั้งสองคนจะได้พบกันด้วยวิธีเช่นนี้
ก่อนหน้านี้กู้กานเหอก็มาบ่อยไม่น้อย ส่วนใหญ่แล้วล้วนมาหาสวินจือหย่า
หากเขาต้องการพบอวี้ซุ่ย ต้องส่งสารสื่อจิตผ่านไม้บอกข่าวเสียก่อน มิฉะนั้นมีโอกาสสูงที่มาถึงหอกพักแล้วจะคลาดกัน เพราะอวี้ซุ่ยมักอยู่ที่วิหารศักดิ์สิทธิ์วิถีภูต ไม่กลับมาพักที่หอ
อวี้ซุ่ยจำต้องตรวจดูแกนแสงห้าธาตุที่วางไว้ในห้อง เพื่อดูว่าทางนั้นเกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้กู้กานเหอมองเหมยเหลียงอวี้ที่เดินออกมาจากห้องของอวี้ซุ่ยอย่างไม่เห็นใครอยู่ในสายตาและสงบนิ่ง สีหน้าเคร่งขรึมลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องกล่องอาหารในมือเขาแล้วถามเสียงเข้ม “เจ้าเอาอะไรออกมาจากห้องของซุ่ยซุ่ย?”
เหมยเหลียงอวี้ยิ้ม น้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “อยากรู้หรือ? ก็ไปถามศิษย์น้องหญิงข้าสิ”
ยามนี้เขาไม่ปิดบังเจตนาก่อเรื่องแม้แต่น้อย สีหน้าดูร้ายกาจ
อวี้ซุ่ยกำลังส่งสารสื่อจิตอธิบายให้กู้กานฟาฟัง นางคิดว่า หากกู้กานฟาไม่อยากเปิดเผยตัวจนถูกสงสัย ตอนนี้ก็ต้องอดทนไว้ อย่าลงมือกับเหมยเหลียงอวี้
ไม้บอกข่าวของกู้กานเหอสั่นดังหึ่ง ๆ แต่เขาไม่มีแก่ใจจะดู ยังคงจ้องเหมยเหลียงอวี้อยู่