เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 พวกเราไม่สนิทกันนี่นา
อวี๋ซุ่ยใช้นิ้วเคาะประตูพลางร้องเรียก “ศิษย์พี่”
นางกล่าวว่า “ข้าไม่ได้มาหารือเรื่องการตัดสินของสามตระกูล ข้าอยากถามว่าควรพูดคุยกับท่านอาจารย์อย่างไร”
เหมยเหลียงอวี้ที่อยู่ด้านในเอ่ยเนิบช้า “เจ้าสัมผัสถึงการมีอยู่ของท่านอาจารย์ได้หรือไม่” กลืนมหามรรค
อวี๋ซุ่ยถามอย่างนอบน้อม “อย่างเช่น?”
“นั่นก็คือสัมผัสไม่ได้” เหมยเหลียงอวี้กล่าวเสียงเนิบนาบ “เมื่อเจ้าสัมผัสได้ ก็จะไม่ถามแล้วว่าควรพูดคุยอย่างไร อ้อ โดยทั่วไปผู้ฝึกวิชาผิงซู่ก็ยากจะสัมผัสได้เช่นกัน ยามที่วาสนาฟ้าดินของเจ้าหมุนเวียน อย่างน้อยก็พอทำได้”
สุดท้ายพูดไปก็เท่านั้น เพราะผู้ฝึกวิชาผิงซู่ไม่อาจใช้พลังธาตุทั้งห้าได้เลย
“ถ้าอย่างนั้นข้าต้องเข้าไปข้างในก่อน ถึงจะพูดคุยกับท่านอาจารย์ได้หรือ?” อวี๋ซุ่ยถาม
เหมยเหลียงอวี้ตอบว่า “รอเจ้าเข้าไปก่อน หากท่านอาจารย์ยังอยู่ก็ทำได้”
อวี๋ซุ่ยกลอกตาไปมาแล้วถามอีกว่า “ศิษย์พี่ หากข้าทำลายประตูหน้าต่างที่นี่ พอถึงตอนนั้นจะนับเป็นความผิดของใคร?”