เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11 วันแรกของการเติบโต
ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยอันตรายและความลับนี้ โชคดีที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้
ระหว่างทางกลับ อวี๋ซุ่ยอาศัยไอร้อนจากเพลิงประหลาดทำให้น้ำบนร่างระเหยจนหมด มองไม่ออกเลยว่านางเคยตกน้ำถึงสองครั้ง
ที่นี่อยู่ใกล้จวนแม่ทัพ เดิมทีจงหลีเชวี่ยหอบหายใจวิ่งกลับเข้าทางประตูหลัง สาวใช้ผู้มาเปิดประตูให้นางเป็นคนสนิทข้างกายมารดา คอยช่วยปกปิดให้นางตั้งแต่ต้นจนจบ
ตอนอวี๋ซุ่ยกลับถึงหอรวมเซียน เซิ่งเฟยกำลังตามหานางไปทั่ว เกือบจะพลิกหอรวมเซียนทั้งหลัง พอเห็นนางก้มหน้ากลับมาจากข้างนอก เขาก็ข่มโทสะถามว่านางไปที่ใดมา
“ข้าอยากกินลูกชิ้นเนื้อย่างแบบนั้น” อวี๋ซุ่ยยกมือทำท่าประกอบ พลางเอ่ยอย่างน่าสงสาร “แต่หอรวมเซียนไม่มี ข้าก็เลยอยากออกไปซื้อ หาอยู่นานก็ไม่เจอ”
เซิ่งเฟยแทบถูกนางทำให้โมโหจนเป็นลม เหล่าเด็กหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ ต่างคิดว่าเขาคงจะด่าท่านหญิงน้อยชุดใหญ่ จึงเตรียมพร้อมจะคว้าตัวอวี๋ซุ่ยหนีไปทันทีที่เขาอ้าปาก
ผลคือเซิ่งเฟยเพียงถลึงตาใส่อวี๋ซุ่ยอย่างดุดัน บ่นพึมพำสองสามคำแล้วก็ปล่อยผ่านไป
อวี๋ซุ่ยกลับถึงจวนอ๋องอย่างปลอดภัย นอนอยู่บนเตียงพลางนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ทั้งคืนไม่ได้นอน
ดูเหมือนจะมีคนไม่น้อยรู้ข่าวเรื่องดินวิเศษซีหร่างซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่าสูงสุดของชาวนาและอยู่ในร่างนาง