เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 338 พู่กู่เกอ ตอนมาดี ๆ แต่กลับไม่ได้แล้ว
เขาต้องกลับไปนครฉางอันสักเที่ยว หนึ่งคือไม่ได้เจอพระชายามาหลายเดือนแล้ว สองคือต้องเอายาไปให้ฮองเฮา
การช่วยฮองเฮาที่ป่วยหนักไว้ได้ สำหรับเขาแล้วมีแต่ได้กับได้ ไม่มีเสียเลย
แถมการที่เขาถือยากลับไปเอง กับฝากคนอื่นเอาไป ผลที่ได้มันต่างกันอยู่แล้ว
สถานการณ์ทางซีอวี้นี่ชัดเจนมากแล้ว มีเขาอยู่หรือไม่มี ก็ยึดอีอูและตีอาณาจักรเกาชางได้อยู่ดี
ส่วนพวกแคว้นอื่นในซีอวี้กับทูเจวี๋ยตะวันตก เขายังไม่คิดจะเปิดศึกด้วยตอนนี้
ยังไงซะ พอได้อาณาจักรเกาชางที่เป็นหัวหาดของซีอวี้มาแล้ว ก็บีบพวกแคว้นในซีอวี้ได้หมด จะชนะโดยไม่ต้องรบได้ แล้วจะไปเสียเงินเสียทองทำสงครามทำไม
รบทีคนก็ตาย คนตายแล้วก็พัฒนาเศรษฐกิจต่อไม่ได้
ซีอวี้ยังต้องอาศัยคนมาพัฒนาอีก
ตอนนี้เขาก็ควรกลับไปแล้ว ไปดูแลเรื่องโครงสร้างพื้นฐานของต้าถังบ้าง