เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 62 พวกเราสามคนนี่สมกับเป็นพี่น้องแท้ ๆ จริง ๆ
แต่พอหลี่ซื่อหมินกับฮองเฮาจ่างซุนรีบเดินเข้ามาในห้องโถง ทั้งคู่กลับยืนอึ้งไปเลย
พวกเขาเห็นหลี่เค่อผู้เป็นอ๋องสู่กำลังดึงมือรัชทายาทไว้ ตาแดงก่ำ เหมือนกำลังอ้อนวอนขอร้องอะไรสักอย่าง!
ส่วนรัชทายาทก็วางท่าเป็นพี่ใหญ่คอยปลอบอ๋องสู่ ขาดแค่อีกนิดเดียวสองคนนี้ก็คงกอดคอร้องไห้โฮด้วยกันแล้ว
เพียงแต่ว่า อีกเดี๋ยวเดียว สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปทันที
หลี่เฉิงเฉียนผลักหลี่เค่อล้มลงกับพื้นเต็มแรง จังหวะนั้นเอง มีมีดสั้นเล่มเงาวับร่วงหลุดออกมาจากเอวของเขา
ทุกคน “...”
หลี่เฉิงเฉียนอยากจะมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด บ้าเอ๊ย เขาไม่ได้ตั้งใจผลักเลยสักนิด เพียงแต่ได้ยินเสียงคำรามลั่นของเสด็จพ่อข้างนอก เลยกะจะรีบไปกราบเสด็จพ่อกับเสด็จแม่ก่อนแท้ ๆ
แต่เจ้าหลี่เค่อกลับทำตัวเป็นพลาสเตอร์เหนียวหนึบ เกาะแน่นไม่ยอมปล่อย เขาแค่สะบัดเบา ๆ ทีเดียว เจ้าหมอนี่ก็ทิ้งตัวล้มลงไปเองชัด ๆ