กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 54 ผู้น้อยยอมรับความพ่ายแพ้ คืนนี้เป็นของท่านอ๋องเพียงผู้เดียว
หอว่านฮวาเข้าสู่ช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดของวัน
แต่ลานประชันกลอนในสวนหลังบ้านกลับเงียบสงัด ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ใช้สายตาเปี่ยมความหวังจ้องมอง “สุภาพชน” ผู้สง่างามที่ยืนเด่นอยู่บนเรือนสูง
รอคอยดูว่าเขาจะต่อเติมท่อนที่ขาดหายไปของบทกวีนี้ให้สมบูรณ์ได้อย่างไร!
หลี่เค่อแหงนหน้ามองขื่อหลังคาเป็นมุมสี่สิบห้าองศา จมดิ่งสู่ห้วงความคิด เขารู้สึกหนักใจจริง ๆ หากขโมยบทกวีนี้มาใช้เสียตอนนี้ ต่อไปกวีเอก “หลี่ซางอิ่น” จะเอาอะไรไปแต่งให้คนรักของเขากันเล่า
นี่ตนกำลังตัดเส้นทางรักของคนอื่นชัด ๆ!
ช่างประไร อีกฝ่ายเป็นถึงราชันย์น้อยแห่งวงการกาพย์กลอน ไม่แน่ว่าอาจจะรังสรรค์บทกวีที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่านี้ขึ้นมาได้ก็ได้
“ยามพบพานแสนยากจากยิ่งยาก ลมบูรพาสิ้นแรงร่วงรอยพฤกษา”
“ไหมวสันต์สิ้นใยเมื่อวายปราณ เทียนมอดเป็นเถ้าถ่านน้ำตาจึ่งเหือดแห้ง”
ตูม!