กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 53 หลี่เค่อ: ให้นางขึ้นมาหาข้า ข้าไม่อยากเดิน
อี้เสวียนฮวาขุยเพิ่งร่อนลงมากลางเวที นางก็ย่อกายคารวะทั้งสี่ทิศอย่างสง่าผ่าเผย
ส่วนพวกบัณฑิตเจ้าสำราญข้างล่าง พอตื่นเต้นกันพักใหญ่ ก็พากันกลั้นหายใจ รอฟังแม่นางอี้เสวียนพูด
แต่ยังไม่ทันที่แม่นางอี้เสวียนจะอ้าปาก บนชั้นสองก็มีเสียงทุ้มเปี่ยมเสน่ห์ดังขึ้นมาเสียก่อน
“ยามพบพานแสนยากจากยิ่งยาก ลมบูรพาไร้เรี่ยวแรงมวลบุปผาโรยรา!”
ซี้ด!
ทุกคนต่างแหงนมองไปยังห้องส่วนตัวบนชั้นสอง แม้แต่อี้เสวียนฮวาขุยก็หันขวับไปมองห้องนั้นเช่นกัน ทันใดนั้นทั่วทั้งห้องโถงก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก
นี่มันใครกัน ถึงได้แต่งวรรคทองยอดเยี่ยมพรรค์นี้ออกมาได้ตามใจนึก?
แถมเห็นได้ชัดว่า กลอนวรรคนี้จงใจแต่งให้เข้ากับชื่อของนาง ชวนให้สงสัยว่ามีเจตนาเกี้ยวพาราสีชัดๆ
เหอะ!