กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 116 - เกือบจะถูกเล่นจนตาย
"ฮ่าๆ ในเวลาเช่นนี้ยังมีกะจิตกะใจมาเหม่อลอยอยู่อีกหรือ"
ซูม่อยิ้มเย็น จากนั้นก็ก้าวเท้าเหยียบความว่างเปล่า ร่างพลันเลือนหายไปจากจุดเดิมดั่งภูตผี
ยามที่ปรากฏกายขึ้นมาอีกครั้ง ก็มาถึงเบื้องหน้าของโยวจั่วแล้ว เขาแบฝ่ามือออก เล็งไปที่ใบหน้าของโยวจั่วแล้วตบฉาดใหญ่ดังสนั่น
"เพียะ!"
ฝ่ามือนี้ ทำให้โยวจั่วไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบสนอง ได้แต่แบกรับพลังทั้งหมดเข้าไปเต็มเปี่ยม
"ตูม!"
เมื่อพลังบนฝ่ามือของซูม่อทะลักเข้าสู่ร่างของโยวจั่ว ศีรษะของเขาก็ระเบิดออกในทันที
รวมไปถึงร่างทั้งร่าง ประหนึ่งการจุดประทัด แตกกระจายตั้งแต่ลำคอจรดฝ่าเท้า กลายเป็นหมอกโลหิตฟุ้งกระจายไปทั่วฟ้าดิน
"ซี๊ด"