ตอนที่ 48 นาฬิกาข้อมือ

ข้างหน้าต่างห้องรับแขกมีโซฟามีที่เท้าแขนวางอยู่ 2 ตัว ตรงกลางเป็นโต๊ะตัวเล็ก ด้านข้างมีโต๊ะกลมพับได้ บนโต๊ะปูผ้าถักสีขาวไว้ อีกมุมมีตู้ชั้นวางของ ตอนนี้คนเยอะ ทุกคนจึงนั่งบนเก้าอี้ตัวเล็กตัวใหญ่ที่เจียงซานเฉิงยืมมาไว้ตั้งนานแล้ว

เจียงโม่โม่กวาดตามองไปรอบๆ แล้วรู้สึกว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ มีแค่ผนังที่ขาวหน่อย แต่พื้นที่ก็เล็กจนน่าสงสาร เทียบกับเตียงเตาก้อนใหญ่ที่บ้านพวกเขาไม่ได้เลยสักนิด เธอจึงเอนตัวพิงข้างหน้าต่างอย่างเบื่อหน่าย มองออกไปข้างนอก

เจียงเยวี่ยเอ๋อกินเมล็ดแตงไปด้วย เดินเข้ามาหาเธอด้วย แล้วเผยข้อมือที่สวมนาฬิกาออกมา เจียงโม่โม่เหลือบมองแวบหนึ่ง ดูไม่ออกว่ายี่ห้ออะไร เดาว่าน่าจะเป็นของผลิตในประเทศ