กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1548 ก้าวเข้าสู่
ซูฝานไม่สนว่าอาจารย์สถาบันอื่นจะสอนศิษย์อย่างไร แต่ในเมื่อมาเป็นศิษย์ของเขา ก็ต้องมีความพร้อมที่จะทนรับการเคี่ยวกรำให้ได้
เตรียมใจยอมรับแต่เนิ่น ๆ ยังดีกว่าโดนเขาบีบบังคับด้วยไม้แข็งในภายหลัง
“เคี่ยวกรำตนเอง... อาจารย์คิดว่าระดับการขัดเกลาร่างกายของพวกเรายังไม่พอ จึงต้องเคี่ยวกรำต่ออย่างนั้นหรือ ข้าเข้าใจแล้ว”
“ขอบคุณความหวังดีของอาจารย์ พวกเราทุกคนเข้าใจได้”
ไป่หลี่เซิงกล่าวอย่างครุ่นคิด ไม่รู้เหมือนกันว่าในหัวเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ทว่าเมื่อดูจากสีหน้าแล้ว ก็ดูเหมือนจะเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วจริง ๆ
สำหรับอุปกรณ์วิญญาณป้องกันบนโต๊ะ เขาก็ไม่ได้มีความอาลัยอาวรณ์เลยแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะเหลือบมอง หมุนตัวเดินจากไปทันที