กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1547 ไม่อนุญาตให้ใช้
“ฮึ... เยี่ยโหย่วซาน เจ้ากลัวจะเป็นตัวถ่วงจริงหรือ หรือว่ากลัวอาจารย์จะคุ้มครองเจ้าในสมรภูมิโบราณไม่ได้กันแน่ เสแสร้งจนน่าคลื่นไส้”
นางถ่มน้ำลายอย่างดูแคลน
ใบหน้าของเยี่ยโหย่วซานพลันแดงก่ำ พูดอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “เจ้า!”
“ต่อให้ข้ากลัวอาจารย์จะคุ้มครองข้าไม่ได้แล้วอย่างไร ชีวิตนี้มันเป็นของข้าเอง!”
นางพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
และไม่คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องน่าอับอายขายหน้าตรงไหน
ซูฝานยกมือขึ้นโบกไปมา ห้ามการต่อปากต่อคำของเด็กสาวทั้งสองคน
“วางใจเถอะ หากข้าไม่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม ก็คงไม่พาพวกเจ้าเข้าไปข้างในหรอก”
ไป่หลี่เซิงสุขุมและเฉลียวฉลาดกว่า เพียงแวบเดียวก็มองทะลุความจริงของเรื่องนี้ และเอ่ยขึ้นทันที