เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1348 คืนคน
“หา? มืออะไรนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของแม่นางหลิงเอ๋อร์ ซูฝานก็ชะงักไปเล็กน้อย เดี๋ยวมือ เดี๋ยวมีดสั้นอะไรกัน...
“อ๋อ! เจ้าหมายถึงเรื่องนี้นี่เอง!”
ซูฝานใคร่ครวญดูครู่หนึ่งถึงเข้าใจว่าหลิงเอ๋อร์หมายถึงอะไร พลันตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ แล้วยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาให้หลิงเอ๋อร์ดูเป็นตัวอย่าง
“ไม่เป็นไร ๆ อาวุธระดับนั้นยังทำอันตรายข้าไม่ได้หรอก”
ว่าแล้วซูฝานก็แบฝ่ามือออกให้แม่นางหลิงเอ๋อร์ดู ฝ่ายหลังจึงยื่นหน้าเข้ามาเพ่งดูอย่างละเอียด ตอนแรกในใจนางยังไม่ปักใจเชื่อ ทว่าเมื่อได้เห็นฝ่ามือของซูฝานว่าไม่มีรอยแผลเลยแม้แต่น้อย อย่าว่าแต่บาดแผลเลย แม้แต่รอยขาว ๆ สักรอยก็ยังไม่มี
เมื่อได้เห็นภาพนี้ หลิงเอ๋อร์ถึงกับยืนอึ้งไปในทันที พลางคิดในใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน?
ต้องรู้ก่อนว่าในโลกใบนี้ อย่างมากที่สุดก็มีเพียงกำลังภายในดำรงอยู่ อย่างน้อยที่สุดจนถึงตอนนี้ ซูฝานก็ยังไม่สัมผัสถึงร่องรอยการไหลเวียนของปราณแท้เลยแม้แต่น้อย