กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1347 เป็นห่วง
“ทำไม ยังไม่ยอมจำนนอีกหรือ”
ซูฝานยื่นมือไปหิ้วเอ้อร์โก่วที่ถูกตนสะกดไว้แท้ ๆ แต่ก็ยังดิ้นรนไม่หยุด พลางยิ้มขึ้นบาง ๆ
เขาเข้าใจนิสัยพวกหน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้ดี คนพรรค์นี้มักจะทำให้ยอมสยบได้ยากที่สุด
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องเกรงใจ มือที่จับข้อเท้าของมันเพิ่มแรงขึ้นเล็กน้อย ก็ทำให้เอ้อร์โก่วแผดเสียงร้องโหยหวนปานหมูถูกเชือด
“เสียงดังกังวานขนาดนี้ ดูท่าปกติคงกินดีอยู่ดีสินะ...”
เมื่อรำคาญเสียงร้องแสบแก้วหู ซูฝานจึงสะบัดมือ โยนเอ้อร์โก่วออกไปราวกับลูกบอลหนังเก่า ๆ ลูกหนึ่ง
“โครม!”
ในบรรดาคนทั่วไป รูปร่างของเอ้อร์โก่วนับว่ากำยำล่ำสันทีเดียว ยามนี้ถูกซูฝานโยนออกไปด้วยมือเดียว ร่างจึงกระแทกเข้ากับผนังอย่างจัง ย่อมส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
“แก!”