เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1331 ข้าไม่ลงมือ
“ฮี่ ๆ เอ่อ คือว่า ผู้น้อยกำลังคิดว่า……”
“อย่ามัวอ้อมค้อม มีความคิดอะไรก็พูดมาตรง ๆ”
เมื่อเผชิญหน้ากับท่าทางยิ้มระรื่นของเจ้าตาเหลี่ยม ซูฝานมิได้ให้เกียรติแม้แต่น้อย ยังคงเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชาเฉยเมย
“เอ่อ……”
เดิมทีคิดว่าจะใช้ท่าทีประจบประแจงเพื่อหาโอกาสบ้าง ทว่านึกไม่ถึงว่าซูฝานจะไม่รับไมตรีใด ๆ ซ้ำยังทำหน้าบึ้งตึงใส่ต่อหน้าลูกน้องมากมายเพียงนี้ สีหน้าของเจ้าตาเหลี่ยมพลันเปลี่ยนไปทันที
แต่ในเมื่อสามารถสร้างชื่อจนมีหน้ามีตาในหมู่บ้านสุ่ยเซิงแห่งนี้ได้ เจ้าตาเหลี่ยมย่อมมิใช่คนไร้เล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง มันก็ปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติได้อีกครั้ง
“ต่อหน้านายท่าน ผู้น้อยย่อมมิกล้าพูดจาเพ้อเจ้อ……”
มันสูดหายใจเข้าเบา ๆ และคราวนี้ซูฝานก็มิได้ต่อปากต่อคำกับมันอีก เพียงยืนนิ่งอยู่กับที่พลางจับจ้องเจ้าตาเหลี่ยม เพื่อรอดูว่ามันจะพูดสิ่งใดออกมา