เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1330 เจ้าต้องการอย่างไร
ทว่าเห็นได้ชัดว่า ตาเฉียงยังดีใจเร็วไปหน่อย
“พวกเจ้า ไสหัวออกไปให้พ้น”
ยามที่ซูฝานเอ่ยคำนี้ สายตาหาได้เหลียวแลผู้อื่นในที่นั้นแม้แต่น้อย แต่กลับจับจ้องตรงไปยังตาเฉียงเขม็ง
ชัดเจนยิ่งว่า คำพูดนี้ตั้งใจเอ่ยให้เขาฟังโดยตรง
หากพูดตามความจริง ด้วยประสบการณ์และระดับขอบเขตของซูฝานในตอนนี้ อันธพาลตรงหน้าพวกนี้ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาแม้แต่นิดเดียว
หากมิใช่เพราะประสบเคราะห์กะทันหัน จนพลังฝึกปรือทั้งร่างในยามนี้มลายสิ้นไม่ต่างจากความว่างเปล่า ซ้ำยังมีคำไหว้วานจากพี่ใหญ่เซียวสยงแล้วละก็ เพียงให้ซูฝานมองคนพวกนี้ตรง ๆ สักแวบหนึ่ง ยังนับว่าเขาเป็นฝ่ายปราชัยแล้ว
และในยามนี้ สายตาที่ซูฝานมองคนเหล่านี้ ก็เฉกเช่นกำลังมองฝูงมดปลวกที่มารวมตัวกันอยู่หน้าประตูบ้าน แววตาราบเรียบและไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ โดยสิ้นเชิง
ชั่วพริบตานั้น ผู้คนที่กำลังเผชิญหน้ากับเขาพลันเกิดภาพลวงตาอย่างหนึ่งขึ้นมา