เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1311 วิกฤตปรากฏฉับพลัน
“หากเขายังไม่พอ ถ้านับข้าเพิ่มอีกคน เป็นอย่างไร”
ขณะที่ซูฝานยังมีความลังเลอยู่เสี้ยวสุดท้าย เสียงอีกเสียงที่ดังแทรกขึ้นมาก็ทำให้เขาวางใจลงได้อย่างสิ้นเชิง
สิ้นเสียงนั้น ร่างระหงแสนสะคราญตาปรากฏขึ้นด้านหลังซางเหยียน ทุกคนมองตามสายตาของซูฝานไป จึงพบว่านั่นคือลั่วฮุย ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากซูฝานจนก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเซียนจวินเมื่อสามปีก่อน
สามปีที่มิได้พบพาน กลิ่นอายของลั่วฮุยยิ่งแลดูหลุดพ้นจากโลกิยะ เมื่อเทียบกับประกายอันเฉียบคมที่ซ่อนเร้นไว้ในครานั้น ตอนนี้กลิ่นอายรอบกายของนางกลับแลดูเรียบง่ายสงบเย็นยิ่งกว่าเดิม
หากจะกล่าวว่าลั่วฮุยเมื่อสามปีก่อนทำให้ซูฝานรู้สึกเหมือนกระบี่คมเล่มหนึ่ง ยามนี้นางกลับให้ความรู้สึกราวกับกระบี่ล้ำค่าที่สอดอยู่ในฝัก คมกระบี่มิได้ทื่อลง ทว่าสวมเกราะหุ้มไว้ภายนอก หากไม่จำเป็นก็จะไม่ชักออก แต่หากชักออกมาเมื่อใด ย่อมสะเทือนเลื่อนลั่นประดุจอัสนีบาต
“เจ้าหรือ…หึ ๆ…ก็ดีเหมือนกัน”
เมื่อเห็นลั่วฮุย ซูฝานจึงวางใจได้อย่างแท้จริงเสียที