เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1310 ซางเหยียนขอร่วมรบ
“นี่มัน……”
แม้ว่าในบรรดาเด็กวัยเดียวกัน ชวนเอ๋อร์จะนับว่ามีนิสัยเข้มแข็งอย่างยิ่ง และในใจก็รู้แจ้งดีว่าซูฝานผู้เป็นพ่อของตนไม่มีทางทำร้ายตนอย่างเด็ดขาด แต่ในชั่วพริบตาที่สบสายตากับซูฝาน หัวใจดวงน้อยของชวนเอ๋อร์ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง
ทว่าในชั่วพริบตาต่อมา เมื่อสัมผัสได้ถึงแววตาให้กำลังใจของซูฝาน เจ้าตัวเล็กก็รวบรวมความกล้า พยายามยืดอกเล็ก ๆ ที่ยังอ่อนเยาว์ขึ้น แล้วขานรับด้วยน้ำเสียงใสแจ๋ว
“ขอรับ!”
“ดี!”
เมื่อเห็นว่าแม้ลูกชายของตนจะยังเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง แต่วาจาและท่าทีกลับมีเค้าโครงของลูกผู้ชายที่ควรจะเป็นแล้ว ซูฝานก็รู้สึกพึงพอใจในใจเป็นอย่างยิ่ง
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็บอกที่อยู่ของหนานกงเยว่ให้พ่อรู้เสีย พ่อจะไปจับตัวมันกลับมา!”
ทันทีที่คำพูดนี้ของซูฝานหลุดออกจากปาก ทุกคนในที่นั้นก็พลอยเงียบกริบลงไปโดยไม่รู้ตัว สายตาแต่ละคู่ที่เต็มไปด้วยความหวังและความกระตือรือร้นต่างจับจ้องไปที่ซูฝาน ความเลื่อมใสศรัทธาที่แฝงอยู่นั้นแจ่มชัดจนไม่ต้องเอ่ยคำใด