เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1308 สิ่งที่ชวนเอ๋อร์ค้นพบ
“อะไรกัน!”
สายตาที่ซูฝานกวาดมองมา ทำให้หลงจื่อถึงกับยืนตะลึงค้างอยู่กับที่ ชั่วขณะนั้นถึงกับลืมไปเสียสนิทว่าจะต้องขยับตัวหนีต่อ
ยามนี้เขารู้สึกเพียงความหนาวสะท้านอันเยียบเย็นผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ชั่วพริบตาราวกับตนเองกำลังถูกสัตว์ประหลาดร่างยักษ์มหึมากลืนกินเข้าไปในคำเดียว
ขนทั่วร่างใต้ชุดเกราะลุกชันขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าหวาดกลัวจนถึงขีดสุดแล้ว
ทว่า แม้เขาจะกลัวแทบตาย ซูฝานก็มิได้ออมมือให้แม้แต่น้อย
ชั่วพริบตาถัดมา พอรู้สึกได้ว่ามีเงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลัง ซูฝานก็พริบตากายมาอยู่เบื้องหลังหลงจื่อเรียบร้อยแล้ว
“เจ้า... ไปตายซะ!”
ในฐานะจักรพรรดิยุทธ์ สัญชาตญาณการต่อสู้ของซูฝานแทบไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้ ช่วงเวลาที่เขาเลือก ไม่ว่าจะเป็นจังหวะเวลาหรือสภาพจิตใจ ล้วนเป็นจุดที่หลงจื่ออ่อนแอเปราะบางที่สุด