เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1307 จบเกม
“เจ้า... คิดจะทำอะไร?”
เมื่อมองดูหลงจื่อที่บัดนี้สวมชุดเกราะ ยืนหยัดอย่างมั่นคงอยู่กลางเวหา แตกต่างจากท่าทางสิ้นหวังหดหู่เมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ซูฝานย่อมรู้ดีว่าการกระทำของอีกฝ่ายเท่ากับเพิ่มตัวแปรอันใหญ่หลวงให้ตนเอง ทว่าในตอนนี้ก็ยังไม่อาจยืนยันได้แน่ชัดว่าแรงจูงใจที่หลงจื่อทำเช่นนี้คืออะไรกันแน่
เป็นเพียงสัญชาตญาณตอบสนองขณะหมดสติ หรือว่า...
ทว่า ความสงสัยของซูฝานก็คงอยู่ได้ไม่นาน
เพราะในพริบตาถัดมา หลงจื่อก็ได้ใช้การกระทำเป็นคำตอบแทนแล้ว
“คิดจะทำอะไรน่ะหรือ?”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ...”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่แฝงเร้นอยู่ในชุดเกราะซึ่งแปรสภาพมาจากโครงกระดูก หลงจื่อก็เงยหน้าแหงนมองฟ้าพลางส่งเสียงหัวเราะก้องกังวาน
ถึงยามนี้ก็ไม่จำเป็นต้องให้เขาเอ่ยปากตอบอันใดตรง ๆ อีกแล้ว แค่ดูจากสีหน้าท่าทางอันหยิ่งยโสโอหัง ซูฝานก็คาดเดาได้ว่าคำตอบของเขาจะเป็นเช่นไร และมันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป