เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1297 ความสามารถของชวนเอ๋อร์
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...
พอนึกถึงจุดนี้ขึ้นมาได้ ซูฝานก็พลอยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาคิดถึงความเป็นไปได้เช่นนี้
ตอนที่โครงกระดูกเลื่อนขั้นจนมีเพลิงไท่จี๋ออกมานั้น แม้ตนจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างเลือนราง ทว่ากลับไม่เคยคิดไปในทิศทางนี้เลยแม้แต่น้อย
มาบัดนี้เมื่อลองคิดทบทวนดู ในเมื่อกลิ่นอายบนกระดูกศพของฉินรั่วมีความคล้ายคลึงกับกลิ่นอายของโครงกระดูกที่เลื่อนขั้นจนมีเพลิงไท่จี๋อยู่บ้าง เช่นนั้นก็ไม่แน่ว่าหากรวบรวมกระดูกศพของฉินรั่วได้ครบ อาจจะพบวิธีทำให้รากฐานมรรคาสวรรค์ในปัจจุบันสืบต่อไปได้อีกหมื่นปีก็เป็นได้
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ซูฝานก็พลันรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
แม้ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ตนจะต้องต่อสู้ชิงไหวชิงพริบกับหนานกงเยว่และเจ้าคนที่น่าจะเป็นตัวแทนของมรรคาสวรรค์ซึ่งอยู่เบื้องหลังหมอนั่นมาโดยตลอด
ขณะเดียวกันยิ่งระดับการบำเพ็ญของซูฝานลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ยิ่งผิดหวังในมรรคาสวรรค์ยุคนี้มากขึ้นเท่านั้น