เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1267 โล่งอก
“ข้าจะ...ฆ่า...เจ้า...”
“เจ้า...อย่าหนีนะ...”
“รอ...เดี๋ยว...”
……
ด้วยความตั้งใจที่จะออกห่างจากทุกคนในสนาม เพื่อไม่ให้การต่อสู้ระหว่างตนกับจอมมารนำพาหายนะร้ายแรงมาสู่พวกเขา ซูฝานในตอนนี้จึงไม่สนเรื่องหน้าตาของตัวเองอีกต่อไป ได้แต่มุ่งหน้าวิ่งนำทางไปด้านหน้าอย่างเดียว
ส่วนจอมมารที่เคียดแค้นซูฝานจนเข้ากระดูกดำและกำลังตามติดอยู่ด้านหลังห่าง ๆ นั้น ก็กำลังกัดฟันกรอดจ้องมองเขาด้วยความเคียดแค้น แทบอยากจะเร่งความเร็วพุ่งไปข้างหลังซูฝานตอนนี้เลย แล้วยื่นมือควักหัวใจของเขาออกมาจากทางด้านหลังให้รู้แล้วรู้รอด!
ทว่าเขาก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น
เพราะความเร็วของซูฝานในสายตาของจอมมาร ณ ตอนนี้ ยังคงเป็นปริศนาอยู่เสมอ
ตั้งแต่ตอนแรกที่เขาพุ่งเข้าใส่ซูฝาน ความเร็วที่ซูฝานหันหลังหลบหลีกนั้น ในสายตาของจอมมารดูเชื่องช้าอย่างยิ่ง ช้าเสียจนตนเองแทบไม่ต้องออกแรงอะไร ก็สามารถไล่ตามร่างนั้นได้อย่างง่ายดาย แล้วถือโอกาสปลิดชีวิตเขาเสีย ให้เขาต้องชดใช้อย่างสาสมกับท่าทีโอหังอวดดีของตัวเอง!