เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1266 ท่วงท่าสง่างามของซูฝาน
ซูฝานมองดูฝ่ามือของตนที่มีไอร้อนพวยพุ่งออกมาไม่หยุด พลางสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุอันมาจากจอมมาร ในใจก็รู้สึกตกใจอยู่บ้างไม่น้อย
“ถึงกับมีความสามารถทำร้ายขนเส้นเล็ก ๆ ของข้าได้เชียวหรือ... ก่อนหน้านี้ข้าคงดูเบาเจ้าไปจริง ๆ สินะ”
เขาแค่นเสียงเย็นชา ฝ่ามือที่เดิมทียกขึ้นขวางอยู่ตรงหน้าอกเพื่อต้านรับคลื่นพลังกระแทกเบื้องหน้าพลันหดกลับมาหนึ่งนิ้ว... แล้วก็ซัดออกไปข้างหน้าหนึ่งนิ้วอย่างฉับพลัน!
ระยะเพียงหนึ่งนิ้วนี้ หากเป็นยามปกติ ไม่ว่าในสายตาของผู้ใดก็ย่อมเป็นระยะทางที่แสนจะธรรมดาและไม่มีอะไรโดดเด่น ทว่าในยามนี้ เมื่อซูฝานชักกลับแล้วซัดออกไปเช่นนี้ กลับราวกับมีฝ่ามือยักษ์มหึมาตบวูบลงมากลางลานอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดพายุคลั่งลูกใหญ่อย่างยิ่งกวาดซัดขึ้นกลางสนามทันที!
พายุคลั่งนั้นเกิดขึ้นกะทันหัน แต่คงอยู่ได้ไม่นาน ทุกคนเพียงรู้สึกว่าสายตาพร่ามัวไปวูบหนึ่ง พายุคลั่งสายนั้นก็พลันอันตรธานหายไปจากตรงหน้า
ทว่าสิ่งที่เข้ามาแทนที่ กลับเป็นกำแพงเมืองขนาดยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นมาจากฝุ่นควันและละอองดิน!