เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1234 ฆ่าคนต้องทำลายจิตใจ
ทว่าสิ่งที่ทำให้ซูฝานประหลาดใจอยู่บ้างก็คือ หลังจากที่ตนตะโกนกร้าวออกไปสองครั้งติดกัน แล้วรออยู่อีกพักใหญ่ กลับไม่เห็นอีกฝ่ายตอบสนองใด ๆ เลย
ชั่วพริบตานั้น ในราตรีอันมืดมิดมีเพียงลานคฤหาสน์อันโอ่อ่าเบื้องหน้าที่ตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบงันตรงหน้าซูฝาน ราวกับสัตว์ร้ายตัวมหึมาที่กำลังจ้องมองตนอยู่ ดวงตาอันแสนชั่วร้ายที่เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารแต่กลับไม่ปล่อยรังสีออกมาแม้แต่น้อย กำลังลอบสังเกตซูฝานอย่างเงียบเชียบ
ยามนี้หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น แม้จะเป็นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเซียนเช่นเดียวกับซูฝาน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ก็คงจะหันหลังกลับทันทีโดยไม่รีรออย่างแน่นอน
เพราะเมื่อเทียบกับการต่อสู้ที่ฟาดฟันกันซึ่ง ๆ หน้าแล้ว สถานการณ์ตรงหน้าที่รู้แน่ชัดว่ามีศัตรูอยู่ แต่กลับไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างอื่นเลย สำหรับซูฝานแล้วถือว่าอันตรายยิ่งกว่าเสียอีก
จะบอกว่าเหมือนคนตาบอดคลำทางที่ไม่รู้อะไรเลย ก็แทบไม่ต่างกันในทางปฏิบัติ