เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1233 ความทะเยอทะยาน
“หนีไปเถอะ หนีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“ยิ่งพวกเจ้ากลับถึงรังเร็วเท่าไร ข้าก็จะยิ่งรู้เร็วขึ้นเท่านั้นว่าพวกเจ้าเป็นผีห่าซาตานตนใดกันแน่”
ซูฝานยิ้มน้อย ๆ จากนั้นหลับตาทั้งสองข้างลง สัมผัสทิศทางการเคลื่อนที่ของอาคมสะกดทั้งสองสายของตนอย่างละเอียด ก่อนที่ร่างจะวูบไหวหายวับไปจากห้องโถงใหญ่ทันที
เช่นนี้เอง ภายในโรงประมูลที่ทั่วทั้งแดนบำเพ็ญเซียนยกย่องว่ามีการป้องกันแน่นหนาที่สุดแห่งนี้ ในวันนี้กลับมีผู้ประเมินใหญ่ตายไปคนหนึ่ง ทั้งยังมีขุมกำลังภายนอกสองฝ่ายมาเปิดศึกใหญ่ที่นี่ ทว่ากลับไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยแม้แต่คนเดียว
ไม่รู้เหมือนกันว่าหากคนของโรงประมูลรู้เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นในสวนหลังบ้านตนเองเมื่อครู่นี้แล้ว จะมีความรู้สึกเช่นไรกันแน่...
……
ดึกสงัดไร้จันทร์ ลมมืดพัดโหมไฟ
ยามนี้ซูฝานสวมเสื้อคลุมยาว ใบหน้าสวมหน้ากากพิเศษที่สามารถพรางรูปลักษณ์เอาไว้อีกครั้ง สองมือไพล่หลังเหาะเหินไปตามสายลม