เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1211 แขวนไว้บนฝาผนัง
“มานี่!”
เมื่ออวี๋กวงสิ้นชีพ ค่ายกลมิติที่เขาวางไว้ก่อนหน้านี้ก็พังทลายสลายไปในพริบตา เผยให้เห็นสภาพดั้งเดิมโดยรอบ
ดูท่าการไหลเวียนของเวลาในค่ายกลนั้นจะต่างจากภายนอกอยู่บ้าง ตามความรู้สึกของทั้งสองคนเหมือนเพิ่งผ่านไปเพียงครู่เดียว แต่ยามที่ค่ายกลสลายลงกลับถึงเวลาเที่ยงวันเสียแล้ว
“อืม... ดูท่าวิชาค่ายกลนี้จะมีเคล็ดลับล้ำลึกอยู่มากทีเดียว ตอนนี้ข้าควบคุมค่ายกลโลหิตห้าธาตุได้แล้ว สามารถเปลี่ยนพลังกายเป็นวิชาเพื่อใช้กระบวนท่าของสายบำเพ็ญเต๋าได้ทุกเมื่อ หากว่างเมื่อไรคงต้องศึกษาค้นคว้าวิชาค่ายกลนี้ให้ลึกซึ้งเสียหน่อย”
“รอให้เรื่องทางนี้จบลง สำนักเฮ่าเทียนมีที่พึ่งอันมั่นคงแล้ว ข้าค่อยเปิดมิติอาณาเขตขึ้นมาใหม่อีกสักแห่ง ให้ข้ากับหลิงเอ๋อร์ได้อาศัยอยู่ข้างใน เสวยสุขกับอายุขัยอันเป็นนิรันดร์โดยไม่ต้องสนใจเรื่องอื่นใด นั่นคงเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมไม่เบา”
อาจกล่าวได้ว่า ศึกครั้งนี้ทำให้ซูฝานซาบซึ้งใจที่สุดก็ตรงที่ได้คิดว่า ในภายภาคหน้าจะจัดการชีวิตคู่อันแสนสุขของตนเองกับหลิงเอ๋อร์อย่างไร...
นี่คือจุดที่ซูฝานแตกต่างจากผู้อื่นโดยสิ้นเชิง