เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1200 ศัตรูตัวฉกาจ
“มีอะไรหรือ พี่ฝาน”
หลิงเอ๋อร์ที่ซุกอยู่ในอ้อมอกของซูฝานและกำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงความสุขของตนเอง สัมผัสได้ว่าร่างของซูฝานพลันเกร็งขึ้นเล็กน้อย จากนั้นไอพลังก็แปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน นางเงยหน้าขึ้นเห็นสีหน้าของเขาดูผิดปกติ จึงอดถามขึ้นไม่ได้
“ไม่มีอะไรหรอก”
แม้คนทั้งสองจะอยู่ห่างกันไกลมาก แต่ด้วยตบะของซูฝานในยามนี้ที่สูงส่งเทียมฟ้า ย่อมมองออกอย่างชัดเจนถึงความหมายในแววตาของคนผู้นั้น
และดูเหมือนว่าคนผู้นั้นก็มีตบะที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งเช่นกัน ดวงตาอันมืดมนคู่นั้นกำลังจับจ้องซูฝานเขม็งผ่านหน้ากากภูตไม้ที่สวมอยู่บนใบหน้า
จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้คุกรุ่นรุนแรง!
“หลิงเอ๋อร์ ข้าคงต้องผิดคำพูดเสียแล้ว”
แม้จะไม่รู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใคร แต่จากท่าทีที่อีกฝ่ายแสดงออกมา ซูฝานย่อมรู้ดีว่าผู้มามิใช่ผู้หวังดีแน่
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ไม่กี่อึดใจ ตนเพิ่งจะให้คำมั่นกับหลิงเอ๋อร์ว่าจะอยู่เคียงข้างนางไปตลอดช่วงครึ่งวันที่เหลือ ใบหน้าของซูฝานก็พลันเห่อร้อนขึ้นมาวูบหนึ่ง