กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1199 หน้ากากภูตไม้
ซูฝานกำลังหลับสนิท
“พี่ฝาน พี่ฝาน…”
ในความหลับใหล ซูฝานได้ยินเสียงหลิงเอ๋อร์ร้องเรียกตนอยู่ข้างหูตลอดเวลา
เขาอยากจะเอ่ยปากตอบ ทว่าไม่รู้ทำไมกลับขยับปากไม่ได้เสียที
ความรู้สึกนั้นประหลาดพิกล ราวกับตนจมดิ่งลงสู่ก้นบึงลึก รอบกายถูกสายน้ำเยียบเย็นไร้ที่สิ้นสุดกดทับไว้อย่างหนักหน่วง
นอกจากนอนนิ่งไม่ไหวติงแล้ว เขากลับทำอะไรไม่ได้เลย
กระทั่งการหายใจยังกลายเป็นเรื่องที่ไกลเกินเอื้อม
ได้แต่รับรู้ถึงความหนาวเหน็บและเงียบงันไร้ขอบเขตที่โอบล้อมอยู่เงียบ ๆ เท่านั้น…
เว้นเสียแต่เสียงหนึ่งที่เอาแต่ร้องเรียกเขาไม่หยุด