เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1156 หู่เวยผู้หน้าไหว้หลังหลอก
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ซูฝาน เจ้าก็ขึ้นมาเถอะ”
หู่เวยสมชื่อเสือร้ายผู้เกรียงไกร เขายืนตระหง่านอยู่บนหอไม้ แม้ไม่ได้จงใจเบ่งพลังกดดันอันใด ทว่าเพียงเอ่ยปากออกมาส่งเดช ก็แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของผู้ยิ่งใหญ่อย่างเต็มเปี่ยมแล้ว
‘ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน...’
เวลานี้หู่เวยยืนอยู่บนหอไม้ เบื้องหลังคือม่านฟ้าอันมืดมิด มีดวงจันทร์กลมโตสาดแสงสะท้อนเงาหลัง ขับเน้นให้เห็นเรือนร่างกำยำที่มีเค้าโครงหยาบกระด้างและทรงพลัง
ซูฝานแหงนหน้ามองร่างที่ยืนค้ำหัวอยู่เบื้องบน สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมซัดสาดเข้ามาประหนึ่งเกลียวคลื่น เขาจึงหรี่ตาลงเล็กน้อย
‘เห็นแล้วมันคันไม้คันมือ อยากซัดหน้าสักหมัดจริงวุ้ย...’
ทว่าเหล่าผู้ยอดฝีมือเผ่าอสูรที่อยู่ด้านหลังซึ่งไม่ล่วงรู้ความคิดในใจของซูฝานแม้แต่น้อย ยังคงพากันเอ่ยปากยกย่องบารมีของหู่เวยไม่ขาดสาย
“ไม่ได้พบกันหลายปี ตบะของท่านปราชญ์รองดูเหมือนจะก้าวหน้าขึ้นอีกแล้ว!”