เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 870 สะพานไน่เหอ
เมื่อครู่แสงสลัวมาก ซูฝานจึงไม่ได้สังเกตให้ละเอียด
ตอนนี้เขาถึงเพิ่งเห็นว่าหูจินว่านกับจักรพรรดินีนอนพิงกราบเรือ หลับตาแน่นสนิททั้งคู่
เมื่อยังไม่มีหนทาง ซูฝานจึงได้แต่พายเรือด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือก็คอยใช้ดอกปี่อั้นล่อความสนใจของวิญญาณรอบ ๆ ไปเรื่อย ๆ
ยังดีที่ผลของดอกปี่อั้นได้ผลชะงัด เหล่าวิญญาณที่ขวางเรือน้อยต่างพากันแหวกทาง ซูฝานใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็มาถึงริมฝั่ง
“พี่หู น้องหลิงเอ๋อร์ พวกเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง รีบตื่นสิ”
พอขึ้นฝั่ง ซูฝานก็วางทั้งสองคนลงริมตลิ่งด้วยความร้อนใจเล็กน้อย
ในตอนนั้นเอง ก้อนจิตวิญญาณตรงหน้าอกของจักรพรรดินีก็ลอยขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับมีเสียงของฉินเทียนดังขึ้น
“ซูฝาน ไม่ต้องร้อนใจ บางทีข้าอาจมีวิธี”
“ฉินเทียน? เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม”