เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 692 ได้รากเซียนมาครอง
ซูฝานไม่มีความสามารถจับเท็จเหมือนลั่วฮุย แต่จากความโศกเศร้าอันลึกซึ้งในแววตาของนางก็พอมองออกว่า นางไม่ได้โกหก
"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ?"
ซูฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาติดใจช่วงเวลาเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อนอยู่บ้าง เพราะเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน ก็คือช่วงเวลาที่ตนเองข้ามมิติมายังโลกใบนี้และเข้าสู่สำนักเฮ่าเทียนพอดี
"หากข้ารู้สาเหตุ ก็คงไม่ปล่อยให้แดนเซียนโจวกลายเป็นสภาพอย่างเช่นทุกวันนี้หรอก"
ลั่วฮุยถอนหายใจออกมาแผ่วเบาแล้วกล่าวต่อ
"เซียนโจวคือรากเหง้าของราชสำนักเซียน หากไม่มีเซียนโจว ก็ไม่มีราชสำนักเซียน นี่คือเหตุผลที่ข้ายังคงปักหลักอยู่ที่นี่"
ความขมขื่นในน้ำเสียงของลั่วฮุย ไม่ว่าใครก็ฟังออก ซูฝานจึงก้าวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ เดินเคียงข้างไปกับนาง
"แต่ต้นไม้ย้ายที่อาจเฉาตาย คนย้ายถิ่นกลับรอดได้นี่นา เซียนโจวกลายเป็นสภาพเฮงซวยแบบนี้แล้ว ย้ายไปสักหน่อยจะเป็นไรไป"
คำปลอบโยนของซูฝานไม่ได้ช่วยให้ลั่วฮุยรู้สึกดีขึ้นเลย นางก้มหน้าลงเล็กน้อย มองพื้นถนนที่เฉอะแฉะไปด้วยโคลนพลางค่อย ๆ ก้าวเดินไป