เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 678 ชายใจคด ต้องตายให้หมด!
“ข้าก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีอะไรวิเศษวิโสเลย”
“คนธรรมดารึ? หึ ๆ”
พระแม่เซียนกูจิบน้ำชาพลางใช้นิ้วเรียวงามประคองถ้วยชาแล้วหมุนเบา ๆ แม้สายตาจะจดจ่ออยู่ที่น้ำชา แต่ซูฝานรู้ดีว่านางกำลังลอบสังเกตตนอยู่
“คนธรรมดาจะมีรูปโฉมงดงามเหนือใต้หล้าเช่นนี้ได้หรือ? คนธรรมดาจะรอดพ้นค่ายกลดอกท้อในแดนทิพย์ดอกท้อของข้ามาได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนงั้นหรือ? คนธรรมดาจะได้รับความโปรดปรานจากประมุขแห่งเสี่ยวซีซานได้เชียวหรือ? ซูฝาน เจ้าตีค่าคนธรรมดาสูงเกินไปแล้วกระมัง”
คำถามรวดเดียวสามข้อติด ทำเอาซูฝานถึงกับจนปัญญา ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี
เมื่อเห็นซูฝานตอบไม่ได้ พระแม่เซียนกูก็วางถ้วยชาลงแล้วยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยขึ้น
“ในเมื่อตอบไม่ได้ ก็ฟังวรรคหน้าของคู่ที่สองของข้าเถอะ ‘ขุนนางภักดีไม่รู้จักฮ่องเต้ ยังคงทอดถอนเสียดาย หมวกขุนนางร่วงหล่นลงหน้าประตูกำแพงเมือง’”
เมื่อได้ยินคู่ที่สอง ซูฝานก็ชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ
ความยากของคู่ที่สองนี้เมื่อเทียบกับคู่แรกแล้ว ถือว่าง่ายลงไปมากทีเดียว หรือว่าพระแม่เซียนกูจงใจออมมือให้เขากันนะ?