เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 647 สองต่อสิบสอง ความดันทุรังของหลี่เฮ่าเทียน
ยุคนี้สมัยนี้ ไม่เพียงแต่ผู้หญิงที่จ้องจะเคลมร่างกายฉัน กระทั่งผู้ชายก็เอาด้วยแล้วงั้นเหรอ?
ที่แท้ความหล่อเหลาก็เป็นบาปชนิดหนึ่งสินะ
เขาต้องฝืนทนต่อความขยะแขยงและความโศกเศร้า ช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่นาที ในยามนี้ ซูฝานกลับรู้สึกว่ามันช่างยาวนานเหลือเกิน
“เจอแล้ว”
ในที่สุด เมื่อซางเหยียนลืมตาขึ้นมาอีกครั้งและหันหน้ามามองซูฝาน
ซูฝานจึงสบโอกาส รีบชักมือกลับอย่างรวดเร็วแล้วก้าวปราดเดียวถอยห่างจากซางเหยียนไปเกินสามเมตรทันที
บัดซบ รอดตายแล้ว ตาแก่นี่เป็นประมุขเขาเสี่ยวซีซานฝั่งแดนเซียนจริงหรือเปล่าเนี่ย?
ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามีอะไรทะแม่ง ๆ อยู่นะ
ช่างเถอะ ถ้าเขาบอกที่อยู่ของผัวซัวตีไม่ได้ แล้วยังกล้าแตะต้องตัวฉันอีกละก็ ฉันจะต่อยให้สลบไปก่อนค่อยว่ากัน