เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 646 ไม่นึกเลยว่าชายรักชายจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้
“ผัวซัวตี?”
โจวจวงเพิ่งคิดจะแก้ต่างให้เสี่ยวซีซานเรื่องที่ซูฝานตราหน้าว่าเป็นพวกโรคจิต แต่แล้วก็ได้ยินชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนขึ้นมา
“ใช่ ผัวซัวตีเดิมทีเป็นทางเข้าสู่แดนผีเฟิงตูของแดนผู้บำเพ็ญพวกเรา ภายหลังเมื่อโลกใหม่หลอมรวมเข้าด้วยกันแล้ว ข้าเคยไปแดนผีมาหนหนึ่ง แต่กลับหาผัวซัวตีไม่พบ ก็เลยอยากจะถามเจ้าดู”
โจวจวงพยักหน้า หลับตาลงอีกครั้งพร้อมกับขยับนิ้วร่ายเคล็ดวิชา กลิ่นอายอันลึกล้ำพิศวงสายหนึ่งค่อย ๆ แผ่ออกมาจากร่างของเขา
กลิ่นอายนี้คล้ายคลึงกับวิชาต้าเหยี่ยนของราชวงศ์เซียนฮ่วนเหมี่ยวอย่างยิ่ง ทว่ากลับเหนือชั้นกว่าวิชาต้าเหยี่ยนมากนัก ราชวงศ์เซียนฮ่วนเหมี่ยวอาศัยวิชาต้าเหยี่ยนเพื่อนำโชคปัดเป่าเภทภัย แต่เสี่ยวซีซานกลับใช้วิชานี้สืบค้นสรรพสิ่งในใต้หล้าได้ ซึ่งนับว่ามีความคล้ายคลึงกับวิชาทงเทียนเจวี๋ยตี้ของเฒ่าผีอยู่บ้าง
หลังเฝ้ารออย่างอดทนอยู่หนึ่งเค่อ บนหน้าผากของโจวจวงพลันมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาบาง ๆ ในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้น ภายในดวงตาทั้งสองข้างกลับเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง
“เป็นอย่างไรบ้าง? ตรวจพบอะไรหรือไม่?”
ซูฝานก้าวไปข้างหน้าด้วยความกระตือรือร้น มองดูโจวจวงด้วยความหวังเต็มเปี่ยม