เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 620 ไร้หนทางไป
มังกรหินระเบิดกระจายจากส่วนหางทันที ใบหน้าของหูจินว่านซีดเผือด กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง เมื่อรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เขาจึงรีบตัดการเชื่อมต่อกับมังกรหินโดยพลัน
ชั่วพริบตาถัดมา มังกรหินทั้งตัวก็ระเบิดแตกเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อย
“น้องเฉินหยวน พี่ผิดต่อเจ้าแท้ ๆ พี่ติดหนี้ชีวิตเจ้าครั้งหนึ่งแล้ว”
เมื่อมองเศษหินที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น สีหน้าของหูจินว่านก็ย่ำแย่ถึงขีดสุด เขารู้ดีว่าตนเองเข้าใจเฉินหยวนผิดไปเสียแล้ว
เฉินหยวนเรียกกระบี่บินออกมาปัดเศษหินรอบตัวทิ้งไปอย่างไม่ถือสา สีหน้าเต็มไปด้วยความเข้าใจ
“ผู้อาวุโสหู ช่างเถอะขอรับ ข้าเข้าใจดีว่าท่านเป็นห่วงจนลนลาน”
อีกด้านหนึ่ง ขู่เจวี๋ยสะกดเมี่ยที่กำลังพ่นไอพยาบาทเอาไว้ได้ชั่วคราว ทว่าเพื่อไม่ให้เมี่ยได้รับบาดเจ็บ เขาจึงทำได้เพียงลงมือกับไอพยาบาทเท่านั้น ซ้ำยังต้องควบคุมพลังของตนเอง จึงไม่อาจปลีกตัวมาช่วยได้ในเวลานี้
ส่วนทางนี้ หูจินว่านกับเฉินหยวนก็จนปัญญา สถานการณ์ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทั้งสองร้อนใจจนเดินวนไปเวียนมา แต่ก็นึกอุบายดี ๆ ไม่ออกสักนิด
ทว่าในตอนนั้นเอง จู่ ๆ เสี่ยวจี๋เสียงที่อยู่ด้านข้างก็ขยับตัว นางวูบไหวเพียงไม่กี่คราก็มาถึงข้างกายซูฝาน แล้วยื่นมือออกไปตรง ๆ