เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 619 ซูฝานร้องขอความช่วยเหลือครั้งแรก
เป็นจริงดังที่ซูฝานว่าไว้ พื้นที่ของสุสานเทพอสูรชั้นที่สิบนั้นจำกัดอย่างยิ่ง
ห้องหินแคบมาก อีกฟากเป็นทางเดินสายหนึ่ง คาดว่าคงมุ่งหน้าสู่ชั้นที่สิบเอ็ด ทว่าสิ่งที่เกินความคาดหมายก็คือ
ชั้นที่สิบนี้กลับไม่มีไออสูรแม้แต่น้อย ไม่มีทั้งผู้ฝึกตนเผ่าอสูรและสัตว์อสูรโบราณ มีเพียงทวนยาวสีดำทมิฬเล่มหนึ่งปักอยู่บนพื้นใจกลางห้อง
ทวนยาวเล่มนี้ดูอัปลักษณ์ยิ่งนัก ไม่เพียงดำสนิท ยังเต็มไปด้วยคราบสนิมและขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ มองไม่ออกเลยว่ามีสิ่งใดพิเศษ
ลำทวนหนาเทียมสองนิ้ว ปักเฉียงอยู่บนพื้น มองเห็นปลายด้ามทวนด้านล่างได้อย่างชัดเจน แต่กลับไร้ซึ่งคมทวน
หูจินว่านที่เดิมทีนึกอยากรู้อยากเห็น พอเห็นทวนไร้คมมีสภาพเช่นนี้ก็ส่ายหน้าด้วยความผิดหวังทันควัน
“พี่ฝาน ข้านึกว่าเป็นของวิเศษอะไรเสียอีก ทำไมหน้าตาถึงได้ดูไม่ได้ขนาดนี้? นี่เป็นของวิเศษของเซียนจริงหรือ? ข้าชักไม่เชื่อแล้วสิ สภาพแบบนี้ ท่านปู่ผู้นี้ใช้มือเดียวก็ยกขึ้นแล้ว”
ซูฝานหัวเราะเบา ๆ หันไปมองหูจินว่านแล้วเอ่ยหยอกเย้า
“หากเจ้าอยากให้จูเก่อชิงเฟิ่งเป็นม่าย ให้ลูกในท้องนางไม่มีพ่อ ก็ลองดูได้เลย”