เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 617 ผู้บำเพ็ญอสูรมีนามว่าเมี่ย
“ตอนนั้นอาตมาเก็บตัวฝึกตนอยู่ในหอพระของวัดหมิงซิน เพราะเรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน จนกระทั่งอาจารย์ฝ่าฝานระเบิดสลายพระธาตุ อาตมาถึงได้รู้สึกว่ามีสิ่งผิดปกติ”
“ครั้นออกจากหอพระมาได้ ถึงเพิ่งพบว่าวัดหมิงซินต้องเผชิญกับมหาเคราะห์ร้ายแรงเช่นนี้ อาตมาจึงรีบกระโจนเข้าร่วมการต่อสู้ทันที”
“ทว่าพวกผู้บำเพ็ญอสูรและอสูรพิสดารยุคบรรพกาลต่างหลั่งไหลออกมาจากสุสานเทพอสูรไม่ขาดสาย ตัวที่รับมือยากโผล่ออกมาไม่หยุดหย่อน ผู้บำเพ็ญอสูรระดับขั้นฝ่าด่านเคราะห์และระดับเซียนอิสระมีให้เกลื่อนกลาดไปหมด
แม้ว่าวัดหมิงซินจะมีพระสงฆ์ขั้นฝ่าด่านเคราะห์อยู่ไม่น้อย แต่กลับไม่มีระดับเซียนอิสระเลย ทุกคนเริ่มจะต้านทานไม่ไหวขึ้นเรื่อย ๆ”
ขู่เจวี๋ยทอดถอนใจยาว ยกพระธาตุในมือขึ้นมาประคองไว้
“วัดหมิงซินถูกทำลาย เดิมทีเหล่าศิษย์คิดจะสู้ตายจนถึงที่สุด แต่อาจารย์ฝ่าฝานทราบดีว่า หากยื้ออยู่ตรงนี้ต่อไป ทุกคนคงต้องตายกันหมด จึงได้สละพระธาตุของตนเอง สะกดคลื่นอสูรร้ายระลอกใหญ่ให้ถอยร่นไป แลกด้วยชีวิตเพื่อเปิดช่องว่างมิติ คุ้มกันให้ผู้คนถอยหนี”
“ทว่าในช่วงเวลาวิกฤตินั้น กลับถูกมังกรพิษสามหัวควันดำทำลายลง อภิญญาของมันประหลาดล้ำพิสดาร แทรกซึมได้ทุกหนแห่ง ไม่เพียงแต่ทำร้ายอาจารย์ฝ่าฝานจนมรณภาพ ยังแย่งชิงพระธาตุของท่าน มุ่งหน้าตรงไปยังสุสานเทพอสูรอีกด้วย”