เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 611 พบขู่เจวี๋ยอีกครา
“ช่างเป็นสถานที่ที่น่าสะอิดสะเอียนแท้ ๆ”
ขณะที่ซูฝานกำลังบ่นพึมพำอยู่นั้น เงาดำสายหนึ่งก็พลันพุ่งวาบมาจากทางเฉียงด้านหน้า
เสียงแหวกอากาศดังหวืด พร้อมกลิ่นคาวเหม็นเน่าตลบอบอวลพุ่งตรงเข้าใส่หน้าอกของซูฝาน
เขาสะบัดมือตบเงาดำนั้นทิ้งไปแบบส่ง ๆ บนมือจึงเปรอะไปด้วยเมือกลื่น ๆ ชั้นหนึ่ง และในเมือกนั้นยังมีเศษเนื้อเศษเลือดปนอยู่ไม่น้อย
ซูฝานรับรู้ได้ว่าเงาดำเมื่อครู่ถูกตนตบตายไปแล้ว แต่เมื่อมองดูเมือกบนมือและได้ยินเสียงฝีเท้าที่แว่วเข้าหู
คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่นเข้าหากันทันที
“นี่…นี่มันอะไรกัน?”
ยังไม่ทันที่ซูฝานจะพูดจบ เงาดำแบบเดียวกับเมื่อครู่อีกหลายสิบสายก็พุ่งฉีดเข้ามาพร้อม ๆ กัน
ซูฝานรัวสองมือตบอย่างต่อเนื่อง สกัดกั้นเงาดำเหล่านั้นไว้ได้ทีละตัว