เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 591 มาครอบแก้วกันสักหน่อย
“นี่มัน……”
แม้เสี่ยวจี๋เสียงจะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่ในเวลานี้ เมื่อได้เห็นการแต่งกายของลิ่วหลิง เธอกลับรู้สึกว่าเลือดลมพลุ่งพล่าน สองขาพลอยอ่อนระทวยไปหมด
ปลายจมูกรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมา เสี่ยวจี๋เสียงจึงยกมือขึ้นแตะจมูกตามสัญชาตญาณ ก่อนจะพบรอยเลือดสีแดงสดติดอยู่บนฝ่ามือ
เสน่ห์อันร้ายกาจของลิ่วหลิงช่างสะกดได้ทั้งชายหญิง พิชิตได้ทั้งคนแก่และเด็ก เพียงแค่ปรายตามอง ขนาดเสี่ยวจี๋เสียงยังต้องยอมแพ้พ่ายไป
“เสี่ยวจี๋เสียง ทำไมเป็นเจ้าไปได้ล่ะ อาจารย์อาของเจ้าล่ะ?”
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ลิ่วหลิงก็นึกว่าซูฝานกลับมาแล้ว แต่คาดไม่ถึงเลยว่าคนที่ผลักประตูเข้ามากลับเป็นเสี่ยวจี๋เสียง
“ข้า... ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน ข้ามาหาอาจารย์อาเพราะมีธุระอื่น นึกไม่ถึงเลยว่าพี่ลิ่วหลิงจะอยู่ที่นี่ด้วย”
ลิ่วหลิงเพิ่งจะอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ เสียงของซูฝานก็ดังแว่วมาจากนอกห้อง
“ผลักประตูเปิดไว้แล้วไม่ปิด ใครมากันน่ะ? เสี่ยวจี๋เสียงหรือเปล่า?”