เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 590 นึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้
ลิ่วหลิงยิ่งคิดใบหน้าก็ยิ่งแดงซ่าน ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังแว่วเข้ามา ทำเอาเธอตกใจจนเกือบจะกลิ้งตกเตียง
“เอ๊ะ ทำไมเตียงยับขนาดนี้ล่ะเนี่ย”
ซูฝานที่ประคองอ่างน้ำยาวิญญาณเดินเข้ามาในห้องมองดูเตียงนอนอย่างสงสัย เขาจำได้ลาง ๆ ว่าเมื่อกี้เตียงไม่ได้เละเทะขนาดนี้นี่นา
“ทำไมหน้าแดงกว่าเดิมอีกล่ะเนี่ย”
เขาวางน้ำยาวิญญาณไว้ด้านข้าง แล้วรีบสาวเท้าไปที่ข้างเตียง ยื่นมือออกไปอังหน้าผากของลิ่วหลิงเบา ๆ
“ให้ตายสิ นี่คงจะปาเข้าไปสี่สิบองศาแล้วมั้งเนี่ย ไข้ขึ้นสูงขนาดนี้ลิ่วหลิงจะไม่เอ๋อไปเลยเหรอ”
อุณหภูมิที่ฝ่ามือนั้นร้อนจัดจนแทบลวก ซูฝานจึงรีบนำผ้าขนหนูสะอาดชุบน้ำยาวิญญาณที่เย็นสดชื่น บิดพอหมาดแล้วนำมาประคบไว้บนหน้าผากของเธอ
เขายังแอบเห็นควันสีขาวลอยกรุ่นขึ้นมาจาง ๆ อีกด้วย
“ทำไมลิ่วหลิงถึงไฟธาตุพลุ่งพล่านขนาดนี้ ไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ คราวนี้อาการหนักจริง ๆ แฮะ อาณาเขตเซียนอมตะมันสูบพลังไปเยอะขนาดนั้นเชียวเหรอ”