กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 518 ผีตะกละยามเที่ยงสองเค่อ
“ที่นี่คือแดนผี”
ซูฝานเอ่ยเสียงเรียบ “เจ้าเบาเสียงลงหน่อย อย่าดึงดูดพวกยมทูตมาเชียว”
อย่างไรเสียตอนนี้เขาก็อยู่ตัวคนเดียวในแดนล่าง หวังปิ่งเซวียนก็หายไปไหนไม่รู้ หากถูกยมทูตจับได้ว่ามีสถานะเป็นมนุษย์ละก็ คงยุ่งยากเอาการ
“ได้ ข้าน้อยทราบแล้ว!”
โครงกระดูกกลั้นไว้ครู่หนึ่ง รู้สึกอึดอัดจนทนแทบไม่ไหว จึงถอนหายใจพลางกล่าวว่า “นายท่าน ข้าน้อยขอเปลี่ยนร่างกลับมาเถิด เป็นแบบนี้มันอึดอัดเหลือเกิน!”
“เปลี่ยนกลับมา?! เปลี่ยนกลับยังไงกัน?” ซูฝานมองเขาด้วยความสงสัย
“ก็แบบนี้…”
โครงกระดูกหมุนติ้วอยู่กับที่ ทันใดนั้นก็มีเสียง “บึ้ม” ดังขึ้น โครงกระดูกสีขาวสวมเสื้อคลุมยาวสีแดงตัวเดิมก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซูฝาน แม้แต่แสงสว่างตรงหัวสะพานสู่ภพหน้าก็เปลี่ยนจากสีแดงกลับมาเป็นสีขาวน้ำนมอีกครั้ง
“คารวะนายท่าน!” โครงกระดูกโค้งคำนับซูฝานอย่างนอบน้อม