ตอนที่ 516 เด็กชายประหลาด

ตอนที่ 516 เด็กชายประหลาด

แดนผีแห่งนี้ไร้ซึ่งแสงสว่างแม้เพียงน้อยนิดในอากาศยังอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเหม็นเน่าสุดจะบรรยาย

ให้ความรู้สึกราวกับหลุดเข้ามายังป่าดงดิบที่เต็มไปด้วยซากสัตว์เน่าเปื่อยเกลื่อนกลาด

“นี่คือแดนผีโยวหมิงอย่างนั้นหรือ? ทำไมถึงมองอะไรไม่เห็นเลยสักอย่าง? กลิ่นในอากาศยังชวนคลื่นไส้ขนาดนี้อีก?”

ทันทีที่เท้าแตะพื้นซูฝานก็บ่นพึมพำออกมา

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่นี่คือที่ไหนเจ้ามีของที่ใช้ส่องสว่างได้หรือไม่?”

เสียงของหวังปิ่งเซวียนดังขึ้นข้างหู เมื่อฟังจากทิศทางของเสียงเขาน่าจะยืนอยู่ไม่ไกลจากตนเองเท่าใดนัก

ซูฝานหยิบสะพานสู่ภพหน้าออกมาจากแหวนเฉียนคุน แม้จะอยู่ในแดนปรโลกแสงสีแดงที่เปล่งออกมาจากโคมไฟหัวสะพานก็ยังคงส่องสว่างไปทั่วบริเวณรอบข้าง

เมื่อมองเห็นรอบด้านได้ชัดเจนแล้ว ทั้งสองคนรวมถึงซูฝานก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

รอบข้างว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดเลยสักอย่าง แม้แต่พื้นใต้เท้าก็ไม่มีอยู่ ประหนึ่งลอยเคว้งอยู่ท่ามกลางห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง