กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 509 มุ่งหน้าสู่แดนผี
พวกเดียวกันงั้นหรือ?
โครงกระดูกอ้าแขนกว้างคิดจะโอบกอดซูฝาน ซูฝานชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง
“เจ้าโครงกระดูก ทำไมจู่ ๆ เจ้าถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้?”
การฟื้นคืนชีพของโครงกระดูกไม่ได้ทำให้ซูฝานประหลาดใจนัก เพราะก่อนหน้านี้มีลางบอกเหตุอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ เจ้าโครงกระดูกนี่ไปแอบเรียนรู้วิชาเพลิงสุดยอดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ฮ่า ๆ ๆ พอข้าตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกร้อนมาก โมโหมาก แล้วก็โกรธแค้นมากเหลือเกิน!”
โครงกระดูกแทบจะตะเบ็งเสียงคุย เสียงก้องกังวานสะท้อนไปมาอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ อันพิลึกพิลั่นแห่งนี้
“เจ้าช่วยเบาเสียงลงหน่อยได้ไหม?” ซูฝานขมวดคิ้ว “จะตะโกนเสียงดังขนาดนั้นไปทำไมกัน? เดี๋ยวก็กวักมือเรียกผีมาอีกหรอก”
“ไม่เป็นไรหรอก เรียกมาก็เรียกมาสิ โผล่มาเมื่อไหร่ข้าจะใช้เพลิงดับภพของข้าซัดให้หมอบราบคาบแก้วให้หมดเลย!” โครงกระดูกยังคงเปล่งเสียงดังลั่นตามเดิม
เพลิงดับภพงั้นรึ!?