ตอนที่ 508 นายท่านคิดถึงข้าบ้างไหม?

ตอนที่ 508 นายท่านคิดถึงข้าบ้างไหม?

“เจ้าหมายความว่า เผ่าอสูรแถวนี้พอตายแล้วกลายเป็นผีร้าย หนีมาอยู่ที่นี่งั้นหรือ?”

ซูฝานขมวดคิ้ว “หมู่บ้านนี้ไม่ใช่หมู่บ้านขับไล่ผีหรอกหรือ? ทำไมยังมีวิญญาณผีวิ่งมาที่นี่อีกล่ะ?”

หรือว่าเจ้าอสูรผีตนนี้จะคิดว่า ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดกันแน่?

หวังปิ่งเซวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “อสูรผีตนนี้ไม่ได้กำเนิดขึ้นในโลกมนุษย์แล้วมารวมตัวกันที่นี่หรอก แต่เป็นอสูรผีที่ปีนขึ้นมาจากแดนผีต่างหาก...”

ซูฝานชะงัก “หนีมาจากแดนผีงั้นหรือ?”

“ใช่แล้ว” หวังปิ่งเซวียนพยักหน้าพลางกล่าว “อาณาเขตที่เราเพิ่งหนีออกมาเมื่อครู่นี้ แท้จริงแล้วคือกลิ่นอายแดนปรโลก นั่นคืออาณาเขตดับสูญผี เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ ‘มัน’ เคยอยู่ในแดนผี และขโมยเอากลิ่นอายแดนปรโลกออกมานิดหน่อย”

“นี่คือกลิ่นอายแดนปรโลกเองรึ มิน่าล่ะข้าถึงรู้สึกแขนขาเย็นเฉียบ เหงื่อกาฬไหลพราก แม้แต่หัวใจก็แทบจะหยุดเต้น...”

คงเจียซื่อกุมหน้าอกพลางกล่าว