กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 480 ไร้หนทางช่วยเหลือ
เซียนแท้กลืนวิญญาณเดินมาตรงหน้าชายหนุ่มชุดขาวพลางเกาหัว "เจ้าชื่ออะไรนะ?"
ตัวเองมาทำอะไรยังจำไม่ได้ แม้แต่ชื่อลูกน้องก็ยังลืมงั้นรึ?
นี่มันจะขี้ลืมเกินไปแล้วมั้ง?
"ข้าชื่อหวังปิ่งเซวียนขอรับ ใต้เท้า" ชายหนุ่มชุดขาวตอบอย่างนอบน้อม
"อ้อ ใช่แล้ว หวังปิ่งเซวียน เมื่อกี้เจ้าถามเรื่องอะไรนะ ข้าต้องอธิบายอะไรให้เจ้าฟัง?"
ซูฝาน "..."
บอกมาทีว่าสมองเจ้าจำอะไรได้บ้าง?
เจ้าไม่ได้ขี้ลืมธรรมดาแล้ว นี่มันไม่ได้พกสมองมาเลยต่างหาก
ทว่าบนใบหน้าของหวังปิ่งเซวียนกลับไม่แสดงความรำคาญใจออกมาแม้แต่น้อย เขายังคงยกมือชี้ไปทางเจี่ยวรั่วพลางกล่าว