เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 479 สายพันธุ์เดียวกับฮัสกีหรือไง?
“อาจารย์อา พวกเราไม่ได้กลับมาสายไปใช่ไหมขอรับ!” จิ่งเวิ่นซินโบกมือร้องทักมาแต่ไกล
“อย่าว่าแต่ไม่สายเลย ทันเวลาพอดิบพอดีเสียด้วยซ้ำ!” ซูฝานเอ่ยด้วยความดีใจ “ถ้าพวกเจ้าไม่กลับมาพอดี ข้าคงต้องรื้อสำนักเฮ่าเทียนทิ้งไปครึ่งหนึ่งแน่”
“ฮ่า ๆ เช่นนั้นก็ดีแล้วขอรับ” จิ่งเวิ่นซินหัวเราะร่า “อาจารย์อา เจ้าคนตรงนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราสองคนเถอะ ท่านยืนดูอยู่ข้าง ๆ สบายใจได้เลย”
สิ้นเสียงของเขา บนท้องฟ้าที่ไม่ไกลออกไปก็พลันมีเสียงกู่ร้องดังกระหึ่มขึ้น เสียงนั้นดังกึกก้องประดุจคลื่นเมฆอัสนีที่เพิ่งจะสลายตัวไป
ซูฝานกับจิ่งเวิ่นซินต่างถูกเสียงนั้นดึงดูดความสนใจ จึงหันไปมองท้องฟ้าเบื้องหลังพร้อม ๆ กัน
เห็นเพียงกลางเวหาจากทั่วทุกสารทิศ มืดฟ้ามัวดินไปด้วยผู้คน ซึ่งก็คือเหล่าศิษย์แห่งสำนักเฮ่าเทียนนั่นเอง
เนื่องจากจิตหมากค่ายกลพิทักษ์เขาถูกทำลาย พวกเขาได้ยินเสียงต่อสู้ดังมาจากยอดเขาเสี่ยวหลินทางทิศตะวันออก จึงพากันมุ่งหน้ามาจากทั้งสามทิศทันที
ทางทิศเหนือนำทัพโดยจางซานเฟิง จี้อวิ๋นซี ถังเมิ่งตง เวิงจื่อจิ้ง หูจินว่าน เฉาฉินเทียน รวมถึงเสี่ยวจี๋เสียง