กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 472 อสูรร้ายกลายเป็นสัตว์เลี้ยงแสนเชื่อง
งูหลามนับร้อยตัวเบียดเสียดกันแน่นขนัด ล้อมรอบร่างผอมบางร่างหนึ่งไว้ พวกมันขดตัวอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ ชูคอยืดตัวขึ้น ราวกับกำลังอ้อนวอนขออะไรบางอย่าง
ซูฝานแกว่งก้อนวัตถุสีดำมะเมื่อมในมือไปมา พลางร้องตะโกนเสียงดังว่า
“มา ๆ เชื่อฟังกันหน่อย นั่งลงดี ๆ ใครนั่งเรียบร้อยเป็นตัวแรกจะมีรางวัลให้กิน”
ท่าทางและกิริยานั้น แม้แต่ซินหมิงยังเกือบจะคิดไปว่าเมื่อก่อนเขาเคยเป็นครูฝึกสัตว์มืออาชีพมาก่อนจริง ๆ เสียอีก...
“ฟึ่บ!”
งูนับร้อยตัวหมอบหัวลงพร้อมเพรียงกันในชั่วพริบตา ความพร้อมเพรียงนั้น ต่อให้เป็นสุนัขวิญญาณที่ผ่านการฝึกฝนอย่างมืออาชีพมาหลายร้อยปีก็คงยังเทียบไม่ติด
“ดีมาก ให้รางวัลพวกเจ้าตัวละชิ้น”
ซูฝานสะบัดมือโยนออกไปเบา ๆ ‘ก้อนสีดำ’ นับร้อยชิ้นร่วงหล่นเข้าปากงูทุกตัวอย่างแม่นยำไร้ที่ติ
พวกมันต่างกลืนกินลงไปอย่างเอร็ดอร่อยและเปี่ยมสุข