กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 471 อสูรร้ายงูเหลือมยักษ์
ซูฝานโยนผ้าเช็ดหน้าออกไปทั้งหมดห้าผืน รวมกับผืนที่ทิ้งไปก่อนหน้านี้เดิมทีควรจะมีหกผืน ผลลัพธ์จึงกลายเป็นว่ามีผู้บำเพ็ญคนหนึ่งได้เพียงผ้าผืนที่ทั้งสกปรกทั้งขาดรุ่งริ่งไปครอง
ผู้บำเพ็ญคนนั้นไม่พอใจอยู่ในอก แต่น่าเสียดายที่ระดับพลังของเขาต่ำที่สุดในกลุ่ม จึงได้แต่ยอมจำนนไปตามระเบียบ
คราวนี้เรื่องราวก็คลี่คลาย ทุกคนต่างมีความสุข นั่งล้อมวงคุยเล่นสัพเพเหระกันราวกับเป็นพี่น้องร่วมอุทรอีกครั้ง
“ฮ่า ๆ ๆ เฒ่าหลี่ เจ้าดูสิ ดอกกุหลาบแดงบนผ้าข้าผืนนี้งามหรือไม่?”
“ก็งามดี แต่งามสู้น้องกระต่ายบนผืนของข้าไม่ได้หรอก”
“……”
ซี๊ด!——
ซูฝานคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าถ้อยคำชวนขนลุกพรรค์นี้จะหลุดออกมาจากปากของชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ที่หนักเก้าสิบกว่ากิโลกับแปดสิบกว่ากิโลได้ เล่นเอาเขารู้สึกขนหัวลุกชันขึ้นมาทันที
“พอได้แล้ว ๆ พวกเจ้าสองคนอย่ามาทำให้อับอายขายขี้หน้าแถวนี้เลย รีบออกเดินทางกันได้แล้ว” เฒ่าตู้ตะโกนใส่ทั้งสองคน