เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 461 เปลวเพลิงดับสูญสิ้นพิภพ
เสียงระเบิดดังกึกก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน เปลวเพลิงดับสูญสิ้นพิภพพวยพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเซียนแท้เจียวจั๋ว แล้วกวาดซัดไปทั่วทุกสารทิศ
สรรพชีวิตเบื้องล่างที่ได้เห็นภาพนี้ต่างหมดสิ้นความกล้าที่จะหลบหนี ทำได้เพียงยืนทึ่มทื่อมองดูสิ่งนั้นอยู่กับที่ประหนึ่งคนโง่งม
เพลิงดับสูญสิ้นพิภพเพียงแค่สัมผัสผิวน้ำทะเล น้ำทะเลนับหมื่นตันก็ระเหยเหือดแห้งไปในชั่วพริบตา ก่อตัวเป็นเขตสุญญากาศขนาดยักษ์ ทุกสิ่งสรรพพลันสูญสลายไปในทันที
กระทั่งก้นทะเลยังถูกบีบอัดให้ยุบยวบลงไปหลายร้อยจั้ง กลายเป็นหุบเหวลึกทรงโค้งมหึมา
ชาวเผ่าสมุทรที่ได้รับการปกป้องจากแสงสีขาวและอยู่ค่อนข้างห่างจากจุดระเบิดจึงรอดพ้นจากภัยพิบัตินี้มาได้ แม้แสงสีขาวจะทนได้เพียงชั่วพริบตาก็แตกกระจาย แต่ก็ยังช่วยรับการโจมตีถึงตายเอาไว้ได้
ส่วนมังกรยักษ์นั้นอาศัยช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนหายนะจะเกิดขึ้น ทะยานหนีสุดชีวิตจนหลุดพ้นจากใจกลางของเพลิงดับสูญสิ้นพิภพ และพาเจี่ยวรั่วรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้อย่างหวุดหวิด
มีเพียงซูฝานเท่านั้นที่ยังไม่รู้เป็นตายร้ายดี