กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 460 ดวลฝีปากกับเซียนแท้เจียวจั๋ว
พอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของเว่ยหยวนไห่ก็พลันเปลี่ยนไปทันที
เขาเพิ่งจะโดนหม่าเป่ากั๋วใช้กระบวนท่านี้ซัดจนบาดเจ็บสาหัสมาหยก ๆ มีหรือจะลืมลง?
“เจ้าเป็นใครกันแน่? หม่าเป่ากั๋วเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้า?” เว่ยหยวนไห่เอ่ยเสียงเย็น
“ความจริงแล้ว... ข้านี่แหละหม่าเป่ากั๋ว”
สิ้นเสียงคำพูด ซูฝานก็พุ่งทะยานเข้าประชิดร่างของเขาด้วยความเร็วสุดขีด แล้วรัวหมัดออกไปห้าครั้งติด ๆ กัน
“ท่านี้คือห้าแส้สายฟ้าลูกสนที่ข้าเพิ่งคิดค้นขึ้นมาใหม่ เจ้าจงไปสู่สุคติเถอะนะ”
ปราณหมัดอันน่าสะพรึงกลัวทั้งห้าสายถล่มเข้าใส่ร่างของเว่ยหยวนไห่ บดขยี้อวัยวะภายในของเขาจนแหลกละเอียดในพริบตาเดียว
“เป็น... ไป... ไม่... ได้...”
เว่ยหยวนไห่เบิกตาปลาโพลง กล่าวคำสั่งเสียสี่พยางค์ออกมา แล้วร่างก็ระเบิดแหลกสลายเป็นจุณต่อหน้าต่อตาซูฝาน